قطع درختان سوزنی‌برگ در اجابیت؛ وقتی جنگل بی‌دفاع می‌ماند

بار دیگر صدای اره‌ها از طبیعت اجابیت بلند شده و تعدادی از درختان سوزنی‌برگ این منطقه قربانی قطع و تخریب شده‌اند؛ اتفاقی که بیش از هر چیز، عملکرد نهاد متولی حفاظت از منابع طبیعی را زیر سؤال برده است.

منابع طبیعی و یگان حفاظت آن، نخستین و مهم‌ترین سنگر دفاع از جنگل‌ها و عرصه‌های ملی هستند. اما پرسش افکار عمومی این است که چگونه افرادی به خود اجازه می‌دهند به راحتی به جان درختان بیفتند و بخشی از سرمایه طبیعی منطقه را نابود کنند؟ آیا نظارتی وجود ندارد یا متخلفان از نبود برخورد قاطع اطمینان دارند؟

واقعیت این است که مأموریت منابع طبیعی تنها تنظیم گزارش پس از وقوع تخلف نیست؛ بلکه حفاظت از جنگل پیش از قطع شدن آخرین درخت است. مردم حق دارند بپرسند اگر قرار است هر فردی بتواند به راحتی درختان را قطع کند، پس نقش دستگاهی که عنوان «حفاظت» را یدک می‌کشد چیست؟

درختان سوزنی‌برگ اجابیت حاصل سال‌ها و حتی دهه‌ها رشد هستند؛ سرمایه‌ای که در چند دقیقه از بین می‌رود اما احیای آن به سال‌ها زمان نیاز دارد. با این حال به نظر می‌رسد در برابر این تخریب‌ها، واکنش مؤثر و بازدارنده‌ای دیده نمی‌شود.

اکنون مطالبه مردم روشن است؛ منابع طبیعی باید به جای سکوت، پاسخ دهد چرا عرصه‌های تحت مسئولیتش از حفاظت کافی برخوردار نیستند و چرا هر از گاهی خبر قطع درختان به گوش می‌رسد. حفاظت از جنگل زمانی معنا پیدا می‌کند که متخلفان پیش از روشن کردن اره، از حضور قانون و نهادهای نظارتی احساس نگرانی کنند؛ نه اینکه پس از قطع درختان، تنها چند پرسش بی‌پاسخ برای مردم باقی بماند.

امروز مسئله فقط چند اصله درخت نیست؛ مسئله این است که آیا جنگل‌های اجابیت واقعاً محافظ دارند یا خیر؟